jueves, 9 de mayo de 2013

Acidificación de los océanos

El dióxido de carbono, un gas de efecto invernadero, es uno de los principales responsables de la acidificación de los océanos.Aunque una parte de este gas, también conocido como CO2, permanece en la atmósfera, 25% es absorbido por los océanos.En total, 2.200 millones de toneladas de CO2 se incorporan al mar cada año.

domingo, 5 de mayo de 2013

En busca de la igualdad de género en la pesca

Un caladero para las mujeres

Dos meses de estudio en una marea de un arrastrero en el Atlántico Noroccidental (NAFO) han permitido a una investigadora constatar que es factible lograr tripulaciones mixtas en la flota de altura

05.05.2013 | 02:50
La investigadora Ascensión Fernández, en la cubierta del ´Percaberbés Dos´, tras concluir su marea en NAFO. / gonzalo núñez
La investigadora Ascensión Fernández, en la cubierta del ´Percaberbés Dos´, tras concluir su marea en NAFO. / gonzalo núñez
-->
Las mujeres sí tienen sitio en alta mar. Así lo entiende la bióloga Ascensión Fernández, tras enrolarse durante dos meses en un arrastrero gallego de gran altura para comprobar la posibilidad de que haya tripulaciones mixtas en la flota de caladeros internacionales como NAFO. La investigadora dejó plasmada su experiencia en grabaciones y fotografías, que servirán para realizar un documental ya no solo para el conocimiento del propio sector, sino de toda la sociedad. Ascensión está convencida de que las tripulaciones mixtas son posibles, siempre que lo promuevan todos los actores implicados: las mujeres, los armadores y las administraciones
El pasado 23 de enero comenzó la aventura de Ascensión Fernández, la bióloga que decidió embarcar en un buque dirección a alta mar para estudiar la cabida de las mujeres en la flota de gran altura. El arrastrero gallego Pescaberbés Dos, acostumbrado, como sus 28 tripulantes, a enfrentar las dificultades y crudezas del océano en movimiento, ponía rumbo hacia los caladeros del Atlántico Noroccidental (NAFO) en busca de los fletanes negros y rayas que pueblan las frías aguas cercanas a Terranova.

miércoles, 1 de mayo de 2013

Agur hegalaburraren Eusko Labelari

Gipuzkoako Kofradien Elkarteak hegalaburraren edo atungorriaren kuota Murtziko enpresa multinazional bati saldu dio (zeharka), bost milioi euroren truke. Multinazional horrek hegalaburra loditzen egiten du lan, Mediterraneo itsasoan. EGUZKI talde ekologista erabakiaren kontra dago, erabat.
  Iaz, euskal arrantzaleek kuotaren %70 saldu zuten, eta aurten, dena saldu dute. Horrek esan nahi du aurten Eusko Labela desagertu egingo dela. Eusko Labela berto-bertoko hegalaburra izendatzeko erabili izan da, kalitate onenaren seinaletzat hartu da, Euskal Herriko itsasontziek banan-banan arrantzatzen dituztelako hegalaburrak, sarerik gabe, beti-betiko arrantza-aparailuak erabilita, kanaberarekin (karnata biziarekin) eta kazan. Hortaz, aurten ez da etiketa hori daukan arrainik salduko.
Egia da arrantzaleek diotena, askoz errentagarriagoa da eurentzat daukaten kuota saltzea (450.000 kilo), itsasora ateratzea baino. Baina, itxura denez, ez dira konturatzen erbaki honek arazoa ekarriko diela. Izan ere, Atlantikoko hegalaburraren kontserbaziorako institutuak (ICCAT) kupo gehiagorik ez ematea erabaki ahal du konturatzen denean euskal arrantzaleak ez dabiltzala arrantzatzen dagokien kupoarekin. Konturatu ahal dira ez daukala zentzurik euskal arrantzaleei arrantzan egiten uztea ez badoaz arrantzatzera.
   Ekologistak garen partetik, gure arrantzaleei emandako kuotak mantentzea eskatzen dugu. Bestalde, adierazi nahi dugu kuotak oso gaizki banatuta daudela. Kuota horiek zabaldu egin behar dira, arrantza-tokia leheneratzen bada. Oso kontuan hartu behar da gure arrantzaleek arte artisauak erabiltzen dituztela, eta enpresa multinazionalek, aldiz, triskantzak egiten dituzte. Enpresa horiek dira hegalaburra desagertzeko bidean ipini dutenak.
   Bestalde, ikustekoa litzateke enpresa multinazional horrek kupoa eskuratzean ez ote duen legea hautsi, estatuaren buletin ofizialaren 6.4 artikuluaren arabera 2001ko martxoaren 26an onartutako 2001/3 legearen 28.1.d) artikuluak zera dioelako: enpresa batek edo enpresa talde batek kuotaren %30 baino handiagoa ezin duela pilatu.
   Eguzkik uste du arazoaren sustraira jo behar dela, eta irtenbidea topa hainbat gaitan: gasolioaren kostu altua, lonjan ordaintzen den diru kopuru baxua, arrantzuan dagoen kontrol gabezia, arrantza arduratsua eta jasangarria izatea, artisau-arrantza aparailuen bidezkoa,….
    Bada garaia administrazioak gai honi ganoraz kolpe egin diezaion. Ez du balio txaplatak ipintzea. Txaplata horiekin denona den ondasuna pribatizatu edo saldu besterik ez da egiten, eta horrek ez dio bat ere mesederik egiten gure elikadura-burujabetzari. Etorkizunerako baliogarriak izango diren alternatibak jarri behar ditu mahai gainean, behingoz, Ondarroa 12 mila Deialdiak egin duen modura, esate baterako. Ezer egin barik jarraitzeak ostrukaren politikarekin jarraitzea esan nahi du.

                                   
 
--